Strzelec wyborowy lub snajper, to żołnierz lub przedstawiciel innej służby mundurowej, wyszkolony w precyzyjnym strzelaniu na dużą odległość. Uzbrojenie stanowi specjalnie wyselekcjonowana broń wyposażona w celownik optyczny umożliwiający celne strzelanie na duże odległości. Zadaniem snajpera na polu walki jest eliminowanie ważnych celów. Mogą nimi być strzelcy wyborowi wroga, łącznicy, obsługa broni ciężkiej lub dowódcy.

W ciągu ostatnich kilku lat nastąpiło pewne rozgraniczenie - snajper i strzelec wyborowy. Strzelec wyborowy pojmowany jest jako żołnierz lub policjant, określenie snajper stało się terminem raczej stosowanym do określania wszystkich osób strzelających z ukrycia, przeważnie terrorystów i zabójców. Pomimo tego rozgraniczenia nazw, oba terminy często używane są zamiennie, zwłaszcza przez media.

Postrzega się snajpera jako żołnierza zdolnego do przeniknięcia na teren wroga, ukrycia się, a następnie rażenia celów przy pomocy karabinu. Działania takie mają charakter wojny psychologicznej z niewidzialnym wrogiem. Bez względu jednak na doktrynę, zadanie strzelców wyborowych jest jedno - eliminowanie niewielu, ale najważniejszych i najwartościowszych celów.

Pierwsze celowe i masowe użycie snajperów przypada na okres I wojny światowej gdy Niemcy desygnowali myśliwych specjalnie do eliminacji żołnierzy wroga. Do momentu schwytania jednego z niemieckich snajperów, straty wśród oficerów francuskich przypisywano zabłąkanym kulom.